Zobacz:  Transmisje

 

Obostrzenia sanitarne zostały złagodzone od dnia 13.06.br.
Prosimy o zachowanie zasad sanitarnych w kościele: noszenie maseczek, dezynfekcję rąk oraz zachowanie dystansu 1,5 m.
Limit uczestników liturgii w kościołach wynosi: 75% miejsc, ale nie dotyczy osób już zaszczepionych przeciw covid -19.

Od 20.06. przestaje obowiązywać dyspensa od uczestnictwa w mszach św. niedzielnych i dlatego kończymy nadawanie ich transmisji.

 

 

 

 Jeśli chcesz złożyć darowiznę na cele kultu religijnego w naszej parafii

możesz to uczynić przelewem na konto 74 1240 4357 1111 0000 5313 2259 

 

 

  Jeśli chcesz złożyć darowiznę na cele Domu Rekolekcyjnego EMAUS w Koniakowie

możesz to uczynić przelewem na konto 80 1240 4357 1111 0010 2995 1542 z dopiskiem KANAAN


 

Można także zdecydować w deklaracji podatkowej o przekazaniu:

 1%

Stowarzyszenie Katolickiej Wspólnoty Emmanuel

KRS 0000003534

Na cele domu formacyjnego TERESA w Chwałowicach 


 

Liturgia


2021-07-27, Wtorek, Rok B, I
Wj 33, 7-11; 34, 5-9. 28
Ps 103 (102), 6-7. 8-9. 10-11. 12-13 (R.: por. 8a)
Aklamacja
Mt 13, 36-43
2021-07-28, Środa, Rok B, I, Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Sarbeliusza Makhluf, prezbitera
Wj 34, 29-35
Ps 99 (98), 5-6. 7 i 9 (R.: por. 9c)
J 15, 15b
Mt 13, 44-46
2021-07-29, Czwartek, Rok B, I, Wspomnienie św. Marty
Łk 10, 38-42
1 J 4, 7-16
Ps 34, 2-3. 4-5. 6-7. 8-9. 10-11 (R.: por. 9a)
J 8, 12b
J 11, 19-27
Łk 10, 38-42

AKTUALNOŚCI

 

XXII Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

 


Orędzie Ojca Świętego na Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych

ORĘDZIE OJCA ŚWIĘTEGO NA ŚWIATOWY DZIEŃ DZIADKÓW I OSÓB STARSZYCH

 

„JA JESTEM Z TOBĄ PRZEZ WSZYSTKIE DNI”

 

Drodzy dziadkowie, drogie babcie,

 

„Ja jestem z tobą przez wszystkie dni” (por. Mt 28, 20) – to obietnica, jaką Pan złożył uczniom zanim wstąpił do Nieba i którą dziś powtarza także Tobie, drogi dziadku i droga babciu. Tobie. „Ja jestem z tobą przez wszystkie dni”, to także słowa, które jako Biskup Rzymu i jako osoba starsza jak Ty, chciałbym skierować do Ciebie, z okazji tego pierwszego Światowego Dnia Dziadków i Osób Starszych: cały Kościół jest blisko Ciebie – mówiąc lepiej: jest blisko nas – troszczy się o Ciebie, kocha Cię i nie chce Cię opuścić!

 

Dobrze wiem, że to przesłanie dociera do Ciebie w trudnym czasie: pandemia okazała się nieoczekiwaną i gwałtowną burzą, ciężką próbą, która uderzyła w życie każdego, a z nami, starszymi, obeszła się w sposób szczególny, w sposób jeszcze cięższy. Wielu z nas chorowało i wielu odeszło, albo było świadkami tego, jak gasło życie ich małżonków i bliskich; jakże liczni byli zmuszeni do bardzo długiego trwania w samotności, odizolowaniu.

 

Pan zna każde z cierpień, jakich doświadczyliśmy w tym czasie. Jest blisko tych, którzy doświadczają bolesnego odsunięcia na bok; nasza samotność – która stała się jeszcze cięższą w czasie pandemii – nie jest Mu obojętna. Tradycja przekazuje, że także św. Joachim, dziadek Jezusa, był oddalony od swej wspólnoty, ponieważ nie miał dzieci; jego życie – tak, jak życie jego małżonki Anny – było uważane za bezwartościowe. Jednak Pan posłał do niego anioła, by go pocieszył. Kiedy on, zasmucony, pozostawał poza bramami miasta, ukazał mu się Boży posłaniec, aby powiedzieć mu: „Joachimie, Joachimie! Wysłuchał Pan Bóg twoją natarczywą modlitwę”[1]. Giotto na swoim słynnym fresku[2] zdaje się łączyć tę nocną scenę z jedną z tak wielu bezsennych nocy, do których wielu z nas jest przyzwyczajonych, a które są przepełnione wspomnieniami, zmartwieniami i pragnieniami.

 

Ale także wówczas, gdy wszystko wydaje się pogrążone w mroku, jak podczas tych miesięcy pandemii, Pan nie przestaje posyłać aniołów, aby ukoić naszą samotność i powtarzać nam: „Ja jestem z tobą przez wszystkie dni”. Mówi to do Ciebie, mówi to do mnie, do wszystkich. I to jest istotą tego pierwszego Dnia, który pragnąłem aby był obchodzony po raz pierwszy właśnie w tym roku, po długim czasie izolacji i wciąż powolnym odradzaniu się życia społecznego: aby każdego dziadka, każdą babcię, każdą osobę starszą – zwłaszcza tych spośród nas, którzy są najbardziej samotni – odwiedził anioł!

 

Czasem ci aniołowie mają twarze naszych wnuków, czasem członków rodziny, dawnych przyjaciół lub tych, których poznaliśmy właśnie w tych trudnych chwilach. W tym czasie nauczyliśmy się rozumieć, jak ważne są dla każdego z nas objęcia i odwiedziny, i jakże zasmuca mnie fakt, że w niektórych miejscach nie są one jeszcze możliwe!

 

Pan jednakże wysyła nam swoich posłańców także za pośrednictwem Słowa Bożego. Nie pozwala, aby go kiedykolwiek zabrakło w naszym życiu. Czytajmy każdego dnia kartę Ewangelii, módlmy się Psalmami, czytajmy proroków! Będziemy wzruszeni wiernością Pana. Pismo pomoże nam także zrozumieć to, o co Pan prosi dziś w naszym życiu. On bowiem posyła robotników do swej winnicy o każdej porze dnia (por. Mt 20, 1-16) i w każdym okresie życia. Ja też mogę zaświadczyć, że otrzymałem wezwanie, by zostać Biskupem Rzymu, kiedy osiągnąłem, że tak powiem, wiek emerytalny i wyobrażałem sobie, że nie będę już mógł zrobić zbyt wiele nowego. Pan jest zawsze blisko nas – zawsze – z nowymi zaproszeniami, z nowymi słowami, ze Swym pocieszeniem, zawsze blisko nas. Wiecie, że Pan jest wieczny i nigdy nie udaje się na emeryturę. Nigdy.

 

W Ewangelii wg św. Mateusza, Jezus mówi do Apostołów: „Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Uczcie je zachowywać wszystko, co wam przykazałem” (28, 19-20). Te słowa skierowane są dziś także do nas i pomagają nam lepiej zrozumieć, że naszym powołaniem jest strzeżenie korzeni, przekazywanie wiary młodym i zaopiekowanie się najmniejszymi. Wsłuchajcie się w to dobrze: jakie jest nasze powołanie dziś, w naszym wieku? Strzeżenie korzeni, przekazywanie wiary młodym i zaopiekowanie się najmniejszymi. Nie zapominajcie o tym.

 

Nie ważne, ile masz lat, czy jeszcze pracujesz, czy już nie, czy zostałeś sam, czy też masz rodzinę, czy jesteś babcią lub dziadkiem od młodszych lat czy też trochę później, czy jesteś nadal samodzielny, czy też potrzebujesz pomocy – ponieważ nie istnieje wiek emerytalny, jeśli chodzi o zadanie głoszenia Ewangelii, zadanie przekazywania tradycji wnukom. Trzeba wyruszyć w drogę i, przede wszystkim, wznieść się ponad swoje ograniczenia, aby podjąć coś nowego.

 

W tym kluczowym momencie historii, także dla Ciebie istnieje więc pewne odnowione powołanie. Zapytasz: ale jak to możliwe? Moje siły się wyczerpują, nie sądzę, bym mógł wiele uczynić. W jaki sposób mam zacząć zachowywać się w nowy sposób, kiedy przyzwyczajenia stały się regułami mojego istnienia? W jaki sposób mam się poświęcić biedniejszemu ode mnie, kiedy tak bardzo przejmuję się już moją rodziną? W jaki sposób mogę rozszerzyć moje spojrzenie, jeśli nie wolno mi nawet wyjść poza dom, w którym mieszkam? Czy moja samotność nie jest zbyt ciężkim głazem? Ilu z was stawia sobie to pytanie: czy moja samotność nie jest zbyt ciężkim głazem? Także Jezus usłyszał podobne pytanie, zadane mu przez Nikodema, który zapytał Go: „Jakżeż może się człowiek narodzić będąc starcem” (J 3, 4). Może się to dokonać, odpowiada Pan, przez otwarcie serca na działanie Ducha Świętego, który wieje, gdzie chce. Ducha Świętego z jego wolnością podążania wszędzie i czynienia tego, co pragnie.

 

Jak powtarzałem wielokrotnie, z kryzysu, w którym znalazł się świat, nie wyjdziemy tacy sami: wyjdziemy lepsi albo gorsi. I „daj Boże, aby (…) nie było to kolejne poważne wydarzenie dziejowe, z którego nie potrafimy wyciągnąć lekcji”. Jesteśmy uparci! „Obyśmy nie zapomnieli o osobach starszych, które zmarły z powodu braku respiratorów (…). Oby tak wielkie cierpienie nie było daremne, obyśmy przeszli do nowego sposobu życia i odkryli raz na zawsze, że potrzebujemy siebie nawzajem i jesteśmy dłużnikami jedni drugich, aby ludzkość mogła odrodzić się” (Enc. Fratelli tutti, 35). Nikt nie zbawia się sam. Jesteśmy dłużnikami jedni drugich. Wszyscy braćmi.

 

W tej perspektywie, chciałbym powiedzieć Ci, że jesteś potrzebny do tworzenia, w braterstwie i przyjaźni społecznej, jutrzejszego świata: tego, w którym będziemy żyć – my, wspólnie z naszymi dziećmi i wnukami – kiedy ustanie burza. Wszyscy „bądźmy aktywni w rehabilitacji i wspieraniu zranionych społeczeństw” (tamże, 77). Wśród rozmaitych filarów, które muszą dźwigać tę nową konstrukcję, znajdują się trzy, które Ty, lepiej niż inni, możesz pomóc wznieść. Trzy filary: marzeniapamięć i modlitwa. Bliskość Pana da siłę, także najbardziej kruchym spośród nas, aby wyruszyć w tę nową drogę: drogami marzeń, pamięci i modlitwy.

 

Prorok Joel wypowiedział kiedyś tę obietnicę: „starcy wasi będą śnili, a młodzieńcy wasi będą mieli widzenia” (Jl 3,1). Przyszłość świata znajduje się w tym przymierzu pomiędzy młodymi i starszymi. Kto, jeśli nie młodzi może przyjąć marzenia starszych i nieść je dalej? Ale do tego potrzeba, abyśmy dalej marzyli: w naszych marzeniach o sprawiedliwości, pokoju, solidarności znajduje się ta możliwość, aby nasi młodzi mieli nowe widzenia i abyśmy wspólnie mogli budować przyszłość. Konieczne jest także, abyś ty dał świadectwo, że można wyjść odnowionym z doświadczenia próby. I jestem pewien, że nie będzie ono jedynym, bo w swoim życiu doświadczyłeś ich wielu i udało Ci się z nich wyjść. Wyciągnij wnioski także i z tego doświadczenia, by wyjść z niego teraz.

 

Marzenia są zatem splecione z pamięcią. Myślę o tym, jak cenna jest ta bolesna pamięć wojny, i jak wiele nowe pokolenia mogą się z niej nauczyć na temat wartości pokoju. To Twoim zadaniem, jako tego, kto przeżył ból wojen, jest przekazanie tego. Upamiętnianie jest prawdziwą i właściwą misją każdej osoby starszej: pamięć i niesienie pamięć innym. Edith Bruck, która przeżyła dramat Holokaustu, powiedziała: „nawet oświecenie jednego tylko sumienia warte jest trudu i bólu utrzymywania żywej pamięci tego co się wydarzyło – i dodała – Dla mnie pamięć jest życiem”[3]. Myślę też o moich dziadkach i o tym, jak wielu z was musiało wyemigrować i wie, jak trudno jest opuścić własny dom, jak czyni to wielu także dziś, w poszukiwaniu przyszłości. Być może niektórych z nich mamy obok i być może to oni się nami opiekują. Ta pamięć może pomóc nam w tworzeniu świata bardziej ludzkiego, bardziej otwartego na przyjęcie. Ale bez pamięci nie można budować, bez fundamentów nigdy nie zbudujesz domu. Nigdy. A fundamentem życia jest pamięć.

 

Wreszcie: modlitwa. Jak powiedział kiedyś mój poprzednik, Papież Benedykt, święty starzec, który wciąż modli się za Kościół i dla niego pracuje: „modlitwa osób starszych może chronić świat, pomagając mu w sposób być może bardziej skuteczny, niż wysiłki tak wielu”[4]. Powiedział to prawie na koniec swego pontyfikatu w 2012 r. To piękne. Twoja modlitwa jest bardzo cennym źródłem: jest płucem, bez którego Kościół i świat nie mogą się obyć (por. Adhort. apost. Evangelii gaudium, 262). Zwłaszcza w tym tak trudnym dla ludzkości czasie, kiedy przemierzamy, wszyscy w tej samej łodzi, wzburzone morze pandemii, Twoje wstawiennictwo za światem i Kościołem nie jest daremne, ale ukazuje wszystkim spokojną ufność, że dotrzemy do brzegu.

 

Droga babciu, drogi dziadku, kończąc to moje przesłanie, chciałbym wskazać Ci także przykład błogosławionego – a wkrótce świętego – Karola de Foucauld. Żył on jako pustelnik w Algierii i w tym kontekście peryferii dał świadectwo „swego pragnienia, aby postrzegać każdego człowieka jak brata” (Enc. Fratelli tutti, 287). Jego losy pokazują, jak bardzo, nawet w osamotnieniu na pustyni, możliwe jest wstawianie się za ubogimi całego świata i stawanie się prawdziwie bratem i siostrą wszystkich.

 

Proszę Pana, aby, także dzięki jego przykładowi, każdy z nas poszerzał swoje serce i uwrażliwiał je na cierpienie tych ostatnich, a także był zdolny wstawiać się za nimi. Aby każdy z nas nauczył się powtarzać wszystkim, a zwłaszcza najmłodszym, te słowa pocieszenia, które dziś usłyszeliśmy skierowane do nas: „Ja jestem z tobą przez wszystkie dni”! Dalej, odwagi! Niech Pan wam błogosławi.

 

Rzym, u św. Jana na Lateranie, 31 maja, w święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny       FRANCISZEK

 

[1] Wydarzenie to jest opisane w Protoewangelii Jakuba.

[2] Chodzi o obraz wybrany jako logo obecnego Światowego Dnia Dziadków i Osób Starszych

[3] La memoria è vita, la scrittura è respiroL’Osservatore Romano, 26 stycznia 2021 r.

[4] Wizyta w domu „Viva gli anziani”, 2 listopada 2012 r.


Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2021

 


Aplikacja na zakupy, którą wspierasz ewangelizację

 


25. marca - Duchowa Adopcja Dziecka Poczętego

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


Napełnianie modlitwą monstrancji peregrynującej do Medjugorie

                   ^ Aplikacja REGINA PACIS do ściągnięcia na smartphona ^ 

 

Modlitwa o pokój (na podstawie tekstu Jana Pawła II i Benedykta XVI)

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny!

Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi.

Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie.

Potęp wojny i obal pychę gwałtowników.

Wysłałeś Syna swojego, Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim

i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.

Klęcząc przed Twym Świętym Eucharystycznym Obliczem,

przez wstawiennictwo Maryji, Królowej Pokoju błagamy Cię Panie:

- o pokój dla całego świata, który im bardziej odchodzi od Ciebie,

tym bardziej pogrąża się w panice i niepewności jutra,

- o poszanowanie przez wszystkich świętości ludzkiego życia

od momentu poczęcia do naturalnej śmierci,

- o pokój, który tak bardzo potrzebny jest naszym rodzinom,

aby trwały  w jedności i miłości;   naszym społeczeństwom i krajom,

aby mogły się rozwijać na fundamencie prawdy i dobra;

Kościołowi świętemu, aby „wilki” nie były w stanie zagrozić  Bożej owczarni.

Niech Twoja miłość rozpala w nas płomień gorliwości

byśmy stali się narzędziami Twojego pokoju w świecie,

wciąż rozdartym przez nienawiść, podziały, egoizm i przez wojny.

Przemów do serc ludzi odpowiedzialnych za losy narodów.

Zniszcz logikę odwetów i zemsty w życiu codziennym, a poddaj

przez Ducha Świętego nowe rozwiązania wielkoduszne i szlachetne,

w dialogu i cierpliwym wyczekiwaniu w pełnej do Ciebie ufności.

Maryjo, Królowo Pokoju – wspieraj nas w tej gorliwości i módl się za nami. Amen.

 

Litania do Matki Bożej Królowej Pokoju

Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson

Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas,

Ojcze z nieba Boże, zmiłuj się nad nami,

Synu Odkupicielu Świata Boże, zmiłuj się nad nami,

Duchu Święty Boże, zmiłuj się nad nami,

 

Święta Maryjo, Bogurodzico Dziewico – módl się za nami,

Maryjo, Pierwsze Tabernakulum Najświętszego Ciała Jezusa Chrystusa,

Maryjo, słuchająca i zachowująca w sercu Słowo Boga,

Maryjo, pod krzyżem trwająca,

Maryjo, Matko Bożego Miłosierdzia,

Matko dzieci, którym nie było dane się narodzić,

Matko narodów podzielonych,

Matko narodów ogarniętych wojną,

Matko tych, którzy boją się o swoje życie,

Matko uchodźców bez dachu nad głową,

Matko tych, którym brakuje wody i chleba,

Matko pozbawionych pracy,

Matko owładniętych chciwością,

Matko zagubionych w sieci internetu,

Matko cierpiących i chorych,

Matko samotnych i opuszczonych,

Matko pogardzanych i dyskryminowanych,

Matko zagubionych i rozczarowanych,

Matko zbuntowanych i rozgoryczonych,

Matko wykorzystywanych i zastraszanych,

Matko tych, którzy stracili wszelką nadzieję,

Matko tych, którzy płaczą po cichu,

Królowo Pokoju, otoczona koroną z gwiazd dwunastu,

Królowo Pokoju, obleczona płaszczem gwiazd jaśniejących,

Królowo Pokoju, wyjednująca nam łaski u Boga,

Królowo Pokoju, niosąca nadzieję,

Królowo Pokoju, ucząca wytrwałej modlitwy,

Królowo Pokoju, pomagająca przebaczać,

Królowo Pokoju, kojąca rany niezabliźnione,

Królowo Pokoju, jednająca rodziny,

Królowo Pokoju, wygaszająca spory,

Królowo Pokoju, rozwiązująca węzły,

Królowo Pokoju, podpowiadająca słowa dobre i kojące,

Królowo Pokoju, pocieszająca zrozpaczonych,

Królowo Pokoju, zsyłająca dobre natchnienia,

Królowo Pokoju, dająca przykład cierpliwości i łagodności,

Królowo Pokoju, wskazująca drogę do domu,

Królowo Pokoju, szukająca dzieci zagubionych,

Królowo Pokoju, biorąca na siebie cierpienie swoich dzieci,

Królowo Pokoju, uśmiechająca się do swoich dzieci,

Królowo Pokoju, pocieszenie dusz czyśćcowych,

Królowo Pokoju, o oczach mądrych i rozumiejących,

Królowo Pokoju, o sercu łagodnym,

Królowo Pokoju, o dłoniach otwartych,

Królowo Pokoju, miłująca bezwarunkowo,

 

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam Panie,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas Panie,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – obdarz nas pokojem!

 

K: Módl się za nami Święta Boża Rodzicielko

W: Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

 

Módlmy się: Prosimy Cię Panie Boże, dozwól nam sługom swoim za przyczyną Maryi, Niepokalanej Matki Boga i Królowej Pokoju, abyśmy każdego dnia byli apostołami pokoju Twojego Syna w naszych sercach, rodzinach i na całym świecie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

 

Linia oddzielająca pokój od wojny przechodzi przez ludzkie serce.

Misją Stowarzyszenia „Comunità Regina della Pace”, założonego w 2008 roku, jest apostolstwo adoracji Najświętszego Sakramentu w intencji pokoju. Inspiracją do podjęcia tej inicjatywy były liczne wezwania Matki Bożej do troski o pokój, a także pragnienie wypełnienia duchowego testamentu św. Jana Pawła II oraz słowa wypowiedziane przez Ojca Świętego Benedykta XVI w dniu 1 stycznia 2007 r. w Orędziu na Światowy Dzień Pokoju: „Pragnę (…), aby każdy chrześcijanin poczuł, że jego zadaniem jest być niezmordowanym budowniczym pokoju”.

Realizacja tej inicjatywy dokonuje się przez dzieło „12 Gwiazd w Kornie Maryi Królowej Pokoju”. Polega ono na utworzeniu dwunastu miejsc adoracji Najświętszego Sakramentu na wszystkich kontynentach, jako „Światowych Centrów Modlitwy o Pokój”, aby łańcuchem tej modlitwy objąć całą ziemię. Mają być to zarówno miejsca, które zostały szczególnie dotknięte skutkami nienawiści do Boga i człowieka, jak i takie, gdzie ludzie pragnąc pokoju i pojednania, poszukują ich prawdziwego źródła, którym jest Chrystus.

Pierwszym miejscem, gdzie zainaugurowane zostało dzieło “12 Gwiazd…” była Jerozolima, gdzie w kaplicy IV Stacji Drogi Krzyżowej umieszczony został ołtarz “Tryptyk Jerozolimski”. Inauguracja modlitwy o pokój przed wystawionym tam Eucharystycznym Jezusem, rozpoczęła się w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego 25 marca 2009 roku. W 2016 roku, przy współpracy z Kustodią Ziemi Świętej, „Gwiazda” została przeniesiona do Kościoła Groty Mlecznej w Betlejem.

Przez minione lata, powstawały kolejne Światowe Centra Modlitwy o Pokój, w takich miejscach jak:

  • Sanktuarium Matki Bożej Królowej Pokoju w Oziornoje (Kazachstan);
  • Kościół św. Jakuba w Medjugorie (Bośnia-Hercegowina);
  • Kibeho Sanktuarium Matki Bożej w Rwandzie
  • Bazylika Matki Bożej Pokoju w Yamoussoukro (Wybrzeże Kości Słoniowej);
  • Sanktuarium św. Jana w Dagupan (Filipiny);
  • Sanktuarium Matki Bożej Różańcowej w Namyang (Korea Południowa);
  • Sanktuarium Matki Bożej Niepokalanej w Niepokalanowie (Polska).

Materialnym znakiem tego duchowego dzieła są Ołtarze Adoracji Najświętszego Sakramentu. Powstają one w Polsce w pracowni „Drapikowski Studio” i zawierają charakterystyczną symbolikę ikonograficzną podkreślającą duchowość danego miejsca. Chodzi bowiem o to, aby prace te, przez piękno będące jednym z przymiotów Boga, uwrażliwiały serce człowieka na działanie Bożej Łaski.

- „Kościół potrzebuje sztuki, a sztuka musi sprawiać aby rzeczywistość duchowa niewidzialna, Boża, stawała się postrzegalna i pociągająca” – pisał św. Jan Paweł II w „Liście do artystów”.

Choć Chrystus jest zawsze ten sam czy to w prostej drewnianej monstrancji, czy w pięknym ołtarzu adoracji, jednak samo miejsce wystawienia Najświętszego Sakramentu powinno być godne, wręcz wprowadzać w zachwyt. Piękno pomaga w modlitwie, bo Bóg jest piękny, a wszystko co stworzył jest nie tylko dobre, ale i piękne. Piękno nie jest jakimś subiektywnym wrażeniem, jak by tego chciał świat współczesny. Jest obiektywnym dobrem, przymiotem Boga, ucieleśnieniem Miłości, która niekiedy w subtelny, niemal pozazmysłowy sposób, dotyka strun naszej duszy i otwiera serce na działanie łaski.

Można powiedzieć, że ołtarze adoracji pisane są jak Ikona, gdyż są owocem pracy i modlitwy naszego zespołu. Elementem łączącym je jest monstrancja nawiązująca do wizerunku Najświętszej Maryi Panny.

Św. Jan Paweł II w swojej eucharystycznej encyklice wskazał na szczególny związek Matki Bożej z Najświętszym Sakramentem nazywając Ją „Niewiastą Eucharystii”, pierwszym w historii tabernakulum.

 Powierzając się Maryi Królowej Pokoju wraz z Nią pragniemy pozostać w komunii z Jezusem, ponieważ owocem tego jest pokój.

Istotnym elementem naszego działania są peregrynacje poszczególnych ołtarzy po parafiach i ośrodkach duszpasterskich w Polsce i w Europie, aby pragnienie adoracji zaszczepić w jak najliczniejszej grupie wiernych. Chodzi o to, aby do miejsc przeznaczenia dotarł nie przedmiot, lecz symboliczne naczynie wypełnione modlitwą.

Każdy z Ołtarzy na początku drogi peregrynacyjnej był pobłogosławiony w Watykanie przez Ojca  Świętego (Benedykta XVI i papieża Franciszka ). Za każdym razem Papież udzielał specjalnego błogosławieństwa dla działalności, które podjęło i realizuje Stowarzyszenie „Comunità Regina della Pace”.

 

Równolegle z misją “12 Gwiazd w Koronie Maryi Królowej Pokoju”, prowadzone jest dzieło: „Gwiazdy na Płaszczu Matki Bożej”. Ma ono ten sam cel, aby czerpać pokój z samego źródła którym jest Eucharystyczny Chrystus. W tym wypadku liczba powoływanych miejsc adoracji Najświętszego Sakramentu, w modlitewnej łączności ze „Światowymi Centrami Modlitwy o Pokój”, jest nieograniczona. W ramach tego projektu powstało już kilkadziesiąt takich „Gwiazd”. Aktywność ta pozwoliła na powołanie ruchu społecznego Apostołów Pokoju, liczącego już kilkaset osób.

Najważniejszym celem działania stowarzyszenia „Comunità Regina della Pace”, jak i naszej twórczości, jest zbliżenie człowieka do Boga, aby Go na nowo odkrył w Najświętszym Sakramencie, na nowo uwierzył i prawdziwie uwielbił.

 

Zapraszamy zatem do osobistego przyłączenia się poprzez modlitwę przed Chrystusem Eucharystycznym, przed żywym Bogiem, z wiarą i zaangażowaniem, gdyż taka modlitwa jest zdolna przenosić góry i zmieniać bieg wydarzeń. Rzeczą niezmiernie istotną jest, aby ten fakt przypominać ludziom na całym świecie.

W odpowiedzi na wezwania Matki Bożej, tytułowanej w Kibeho „Matką Słowa”, a zarazem wypełniając duchowe dziedzictwo nauczania św. Jana Pawła II, ogarnijmy świat naszą modlitwą.

Prawdziwy pokój jest wartością zdobywaną nie przez siłę militarną, polityczną czy ekonomiczną, ale na kolanach.

 

  


Program obchodów 100 lecia urodzin Sługi Bożego Ks. Franciszka Blachnickiego

PROGRAM OBCHODÓW 100 LECIA URODZIN SŁUGI BOŻEGO KS. FRANCISZKA BLACHNICKIEGO:

 

24.03.2021

  1. 17:00 – Modlitwa w Kościele Matki Boskiej Bolesnej w Rybniku
  2. 18:00 – EUCHARYSTIA w Bazylice św. Antoniego w Rybniku (udział delegacji i transmisja na kanale YouTube Bazyliki św. Antoniego)

24.04.2021

9:30 – 14:30 – Pielgrzymka Unii Kapłanów Chrystusa Sługi w Parafii św. Marii Magdaleny w Tychach

 

05.09.2021

  1. 14:00 – Powakacyjny Dzień Wspólnoty Ruchu Światło-Życie w Katedrze Chrystusa Króla w Katowicach
  2. 15:30 – Festiwal piosenki oazowej i koncert ewangelizacyjny

15.10.2021

  1. 19:00 – Teatr Ziemi Rybnickiej – Przedstawienie o ks. Franciszku Blachnickim

27.02.2022

  1. 18:00 – Eucharystia w 35 rocznicę śmierci Sługi Bożego Ks. Franciszka Blachnickiego

W ramach obchodów 100-lecia urodzin Sługi Bożego Ks. Franciszka Blachnickiego w naszej Archidiecezji będzie pokazywana w każdym dekanacie wystawa o ks. Franciszku. W ramach tego chcemy w każdym rejonie Ruchu Światło-Życie zorganizować uroczyste otwarcie wystawy i wspólną Eucharystię o beatyfikację Sługi Bożego. W ramach obchodów podczas wakacyjnych rekolekcji Ruchu Światło-Życie będziemy pokazywać film o ks. Franciszku Blachnickim i chcemy bardziej przybliżać postać naszego założyciela.

Wiele planów jest uzależnionych od sytuacji pandemicznej i obostrzeń, które w danym momencie będą obowiązywać w naszym kraju.

 

Ks. Waldemar Maciejewski

 

 

Wykładowcy, studenci i absolwenci Wydziału Teologicznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach zapraszają na dziękczynienie Bogu za dar życia i posługi Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, duszpasterza młodzieży i rodzin, profesora, wykładowcy, które odbędzie się w krypcie katedry w czwartek 25 marca br. W programie: godz. 18 okazja do spowiedzi, 18.30 – Eucharystia, 19.30 – Godzina Świadectw. Zapis homilii i świadectw zostanie opublikowany po spotkaniu w formie audio (pliki mp3). Jednocześnie informujemy, że wiele owoców jego pracy zrodziło się w miejscu, w którym stoi dziś gmach Wydziału Teologicznego. Symbolicznie upamiętnia to zarys fundamentów tamtych zabudowań zrealizowany w patio Wydziału.


Pomoc dla Kamila i Emilki

W niedzielę 21. marca przed kościołem po każdej mszy dziecięcy wolontariusze będą zbierać ofiary wsparcia dla Kamila i Emilki

Potrzeba 60 tyś. zł na zakup elektrycznego wózka, gorsetów i ortez ortopedycznych.

Można też dokonywać wpłat przez http://zrzutka.pl/7jf8uh   lub   http://www.siepomaga.pl/emilka-i-kamil

 

  

Jestem Kamil mam 9 lat. Choruje na SMA typu 1. Urodziłem się zdrowy, gdy miałem 13 miesiecy trafiłem do szpitala w Katowicach na diagnostykę. Tam po wielu badaniach wykryto u mnie tę chorobę. Moje życie zamieniło się w walkę. Choroba bardzo dała mi o sobie znać. Wielokrotnie trafiałem na intensywną terapię.  Z niewielkiej infekcji robiła się niewydolność oddechowa. Ta choroba zabiera mi wszystko - dzieciństwo, zdrowie, nie mam kolegów, nie chodzę do szkoły, mam tylko nauczanie domowe. Nie mogę bawić się na placu zabaw czy iść na sanki. Moje mięśnie bardzo zanikły. Teraz oddycham z respiratorem. Mam bardzo dużą skoliozę kręgosłupa, zdeformowaną klatkę piersiową. Poruszam się na wózku elektrycznym. Ważę tylko 12kg. Liczę, że znajdą się ludzie dobrej woli, którzy zechcą wpłacić jakieś złotówki na moje sub konto, które pomogą mi w opłaceniu rehabilitacji, specjalnego sprzętu czy zakupie leków.
Fundacja Pomocy Osobom Niepełnosprawnym 'Słoneczko' ul Stawnica 33A 77-400 Złotow 
89894400030000208820000010  KRS 0000186434 Cel 192/T Kamil Telonzka 

  

 

 

Emilka jest siostrą Kamila, ma dwa latka i również choruje - ma rdzeniowy zanik mięśni typu 2 (SMA 2)

Tak bardzo ich kochamy, przychylilibyśmy im nieba, oddalibyśmy za nich życie, jednak tego co najważniejsze dać im nie możemy. Nie możemy dać im zdrowia.

Emilka i Kamil - nasze oczka w głowie. Są mądrzy, pogodni i bardzo chorzy. Nasze dzieci zmagają się z SMA. Rdzeniowy zanik mięśni każdego dnia zabiera im siły i samodzielność. Coraz więcej rozumieją, są coraz bardziej świadomi swoich ograniczeń, coraz bardziej cierpią...

Robimy wszystko, by sprzeciwić się temu okrutnemu wyrokowi. By Emilka i Kamil jak najdłużej zachowali sprawność, jednak problemy się piętrzą. Intensywna rehabilitacja to jedynie kropla w morzu potrzeb. Dzieci wyrosły już ze swoich wózków, konieczny jest też zakup gorsetów i ortez, na co brakuje nam pieniędzy. Dlatego prosimy - pomóż nam!

Rodzice


Niepokalanów zaprasza


Rekolekcje karmelitańskie w Czernej 2021 r.

 

 

 


Linki

Zapamiętaj mnie (90 dni)

Aby uzyskać dane do logowania zadzwoń: 32 733-39-42